[ , ]
کاش راه ما،
این همه پیچ و خم نداشت !
کاش انتهای راه پیدا بود !!!
کاش انتهای راه تو بودی،
نه خیالت !
تو بگو
با این همه سراب چه کنم !
با انشعاب افکار خواب آلود و
با تابش کابوسها و این
دست تنها
چه کنم؟
وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی !!!
نوشته شده توسط عابر همیشه در چهارشنبه 25 خرداد 1384 و ساعت 04:06 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
[ , ]
با ترازوی فراق
_ با چه بد مقیاسی _
وزن مهری كه گره گاه نگاه ما بود
پیمایش شد.
آن زمان دریافتم
كه چرا برگها می ریزند
صخره ها می تركند
شمعها می میرند.
آن زمان دریافتم
كه چرا بیتابم
كه چرا از دل این صخره ی سخت
چشمه ها می جوشد.
كه چرا اشكهآ می بارند.
* * *
نوری و ناری با هم
جریانی مبهم
در نیستان دل آتش افكند
از تو آغاز گرفت
_ آینه حس تو بود _
ذهن می جوشید
پشت دیوار سكوت.
كلمه می تابید.
ظرف منظومه ی تنهایی من پر می شد،
پیش پایت می ریخت
و
محبت می رست.
نام تو رمز دو ثلثی از عشق
جان تو شعله ی این رمز بزرگ ...
نوشته شده توسط عابر همیشه در شنبه 10 اردیبهشت 1384 و ساعت 07:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
[ , ]
<:P:>کوه با نخستین سنگ آغاز می شود و انسان با نخستین درد! من با نخستین نگاه تو آغاز شدم/ شاملو
<:P:>
<:P:>
آری آغاز شدم .... چندی بیش نیست که آغاز شدم.
<:P:>
<:P:>چون دلم اینجا نیست ........ آری عاشق شده ام .... اما ... عاشق به وجود ........ نه به وصال !
<:P:>
<:P:>و من حال می گردم و گریزانم از غم که هر آفتاب و ستاره ای از عشق می گردند
<:P:>
<:P:>یاد تنهایی به خیر ...... همیشه می گفتم ... اشکهایم دریا را وسیع تر می کند ....!!
<:P:>
<:P:>یادش به خیر که از آنجا به اینجا رسیدم .........
<:P:>
<:P:>من خواستم که درک کنم تاریک ترین ساعت پیش از طلوع خورشید فرا می رسد .....
<:P:>
<:P:>من خواستم .......... من طلوعم را از ستاره ها آغاز کردم .......
<:P:>
<:P:>خواستم از زمین به آسمان برسم ...........
<:P:>
<:P:>من به جنگ زندگی رفتم .............. آری خطرناک بود اما .....
<:P:>
<:P:>می دانستم که کشتی در ساحل امن تر است لیک برای این ساخته نشده ......
<:P:>
<:P:>اما ..... اما من تازه آغاز کردم ......... کاش ادامه دهم .........
<:P:>
<:P:>حالا که بر قرارم ............ بر قراریم را بر قرار نگاه دارم .............
<:P:>
<:P:>کاش دستهای گرم عشق مرا هیچ گاه فراموش نکند که من فراموشش هرگز نمی توانم
<:P:>
<:P:>حتی اگر قطره ای باشد که راه که با او طی شد به دریا می رسم ....
<:P:>
______________________________
<:P:>
<:P:>
<:P:>من فقط برای سایه ی خودم می نویسم که جلوی چراغ به دیوار افتاده ست، باید خودم را به ش معرفی کنم / هدایت
<:P:>
__________ _____ ___________
<:P:>
<:P:>
<:P:>
<:P:>و اما تو ... دوباره نقطه چین .......... ... .
نوشته شده توسط عابر همیشه در پنجشنبه 18 فروردین 1384 و ساعت 10:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
[ , ]
من بهار بد را دیدم،
لیک خواهان سال نکویم
روز من با شب آغاز شد ...
اما به انتظار حتی یک ستاره ام
تا طلوع را آغاز کنم .......
خورشید را به رویا می بینم
پیوسته در آرزوی اویم
به یاد آرم که پرنده ای می گفت:
هر چند آسمان پر از ابر و بی نوید است
لیک سهم ما بی شک امید است ....... ... .
نوشته شده توسط عابر همیشه در سه شنبه 16 فروردین 1384 و ساعت 03:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
[ , ]
<:P:> برای پرنده ای که آسمان شد ............. آسمانی پر از خدایی بی انتها ..............:
<:P:>
<:P:>
<:P:> شعر های بعد از آغازت
<:P:>
<:P:> سرود خروشان امید است .
<:P:>
خوشا به حال دلتنگیت
<:P:>
<:P:> که هر صبح دمیده ی در آن
<:P:>
<:P:> آغاز روزی متفاوت را طلب می کند
<:P:>
<:P:> و تو کم نمی آوری !
<:P:> شروعت زیباست !
<:P:>
شروعت از کجا بود ؟ نقطه ی آغازت کجاست ؟
<:P:>
<:P:> می دانم:
<:P:>
<:P:>
<:P:> شروع همان لحظه ی تولد است و آغازش سرود اشک
<:P:>
<:P:>
<:P:>
<:P:> نا خدای به حق دلت بودی
<:P:>
<:P:> کشتی ات به جایی ننشست جز خاک امید
<:P:>
<:P:>
<:P:> تو طنین آرزویی
<:P:>
<:P:> بنواز تار امید را
<:P:>
<:P:> برسان آنکه رمید را
<:P:>
<:P:> امید ده آنکه رسید را ......
<:P:>
<:P:>
<:P:> ..................... ... .
<:P:>
نوشته شده توسط عابر همیشه در شنبه 13 فروردین 1384 و ساعت 02:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
[ , ]
_ به نام او که محتاج ترینش هستیم _
یاد چشمان توام
در خزانهای دلم
نا کجا آبادیست در مسیر هجرت
تو چطور یادت نیست !!!؟
چشمهای من و تو شاهد این عشق نبود ؟
دل سنگی داری
تا به حل نمی دانستم
یاد داری تو هنوز
که شبی بی همدم
روی این بالش تنهایی من سر کردی
بالشم خیس نبود ؟
... .
________________________
انعکاس نگاه آخر چشمانت
اولین خط تمام صفحات سرنوشتم شده
رد پای آخرین گریه ام
به تابستان آخرین نگاهت بر می گردد ...
و جنس سخت بغض امروزم تا ابد خواهد ماند
بی تو چه پوچ می خندم
... چه بی رونق نگاه می کنم
وقتی نا تمام وجودم
در پهنه ی نا امید نگاهم
نیست شده ... .
______ _____ ______
اینها چیزی نیست جز قطره هایی از طوفان غمهای دیروزم که هنوز هم از
ویرانه هاش می رنجم ............... و چه شیرین بود روی کاغذ دیدن غمها
به خیال خالی شدن ...................... اما دوباره با همیم ..................
بعد از این همه مدت .............. اما اینبار این طوفان من را با غمها آشنا
کرد تا زندگی را بشناسم ............... تا هر نسیمی تکانم ندهد ............
تا از هر بارانی برای رویش استفاده کنم ................ .
اما این غم همیشه با منه ............ پس ازین به بعد می خوام اینجا از
غمهام بنویسم .................... به امید خشکیدن چشمه ی غم در دل
تمام دنیا ..................
جاری باشید و عاشق !!!
<:P:>
نوشته شده توسط عابر همیشه در دوشنبه 8 فروردین 1384 و ساعت 09:03 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
()
نظر
| 
تبلیغات 
